Doseljavanje Srba na područje Korduna

Kordun je oslobođen od Turaka u prvom velikom ratu Austrije s Turskom i konačno je pripao Austriji karlovačkim mirom. Odmah po oslobođenju ovog područja počelo je naseljavanje i ovog opustošenog područja. Ipak Turci nikada nisu vladali cijelim područjem Korduna. Oni su bili zadržani kod Sjeničaka, odakle se njihova vlast protezala do slunjskih brda, pa prema Plaškom i Jesenici. Dio Korduna između Mrežnice i Korane iako je bio opustošen, Turci nisu osvojili. Austrija je osvojila od Turaka opustošenu zemlju. Još četiri godine prije Karlovačkog mira karlovački general Heberštajn upada u Krbavu i odvodi sobom oko 100 srpskih porodica i naseljava ih oko Budačkog u reonu Karlovca. Zatim sljedi doseljavanje još 286 porodica ( 2784 duše ) koje se naseljavaju oko Budačkog, Perjasice, Kolarića i Tržića. Ovo doseljavanje pomogao je karlovački general Štrasold i turanjski kapetan baron Franjo Oršić. Godine 1687. krajiška vojska upada u prijedele oko Kladuše, kojom prilikom je iz ovog kraja odvedeno 120 srpskih porodica, koje su naseljene po Perjasicii i Tržiću. Barilovićki kapetan Halerštajn doveo je još 120 srpskih porodica i naselio ih po Koranskom brijegu, Kosijerskom selu i Velikom Kozincu. Turanjski kapetan baron Kulmer naselio je u Tušiloviću 70 porodica godine 1717. Ali već godine 1721. odavde su prebačeni preko slunjskih brda, da se ne svađaju oko zemlje i ispaše sa starosjediocima u Mostanju i Turnju, a i da se udalje od karlovačke tvrđave. Još 1689. general Heberštajn izdaje međašni list i razgraničava doseljenike od starosjedelaca, jer je dolazilo do čestih svađa oko ispaše i ometanja posjeda.

  U vrijeme kada je naseljavano područje oko Budačkog ogulinski kapetan Kristifor Hranilović, rodom iz Žumberka, doveo je 200 porodica i naselio ih u Skradu, Veljunu i Blagaju. Područje Vojnića delimično je naseljeno kada i predio oko Donjeg Budačkog. Jača naseljavanja područja Vojnića izvršena su u vremenu trećeg rata Austrije s Turskom, kada je poslije Beogradskog mira ( 1739 ) Austrija izgubila predijele s desne strane Une. Tada je veliki broj srpskih porodica preselio u Baniju, ali ih je dosta stiglo i u predio Vojnića.

 Godine 1711. karlovački general Rabata naseljava oko 200 srpskih i hrvatskih porodica u predjelu Rakovice, između Slunja i Plitvica.

 Ovim bi uglavnom bilo završeno naseljavanje Korduna. Godine 1715. među naseljenicima na Kordunu bilo je zavladalo osjećanje nesigurnosti, pa je počelo iseljavanje u donje krajeve. Nije utvrđeno što je prouzrokovalo tu pojavu. Za vrijeme ovih pokreta stanovništva Karlovački generalat je izgubio 1011 vojnika, što nije bio mali gubitak.

 Svištovskim mirom godine 1791. poslije četverogodišnjeg ratovanja sa Turskom dobila je Austrija na Kordunu još 15 kvadratnih milja od Turske.Poslije ovog mira na području istorijske Hrvatske Turskoj je ostalo još samo 17 kvadratnih milja teritorije. To je predio oko Kladuše koji danas pripada Bosni i Hrecegovini. Pomenutim mirom Austrija dobiva na Kordunu gradove Cetin i Drežnik. Tada su naseljene današnje parohije Kordunski Ljeskovac, Mašvina i Sadilovac. To su takozvana « novoselija ». Svištovskim mirom Austrija dobiva i takozvani lički Kordun od Nebljusa do Srba. Ovaj predio i pod Turcima je bio naseljen srpskim stanovništvom, pa nije bilo novih naseljavanja.

 

 
   

[novosti] [eparhija] [sv.sava gk] [episkop] [istorija] [manastir]
[
publikacije] [adresar] [riznica] [apel] [linkovi]

Ћирилица

Copyright © 2003 Gornjokarlovačka Eparhija.
Designed by SeRGio