Genadije Dimović
(1786-1796)

Rođen je u Šikalušu u Baranji 1710. Postrižen je u manastiru Rakovcu. Dugo je bio vojni sveštenik. U starijim godinama ponovo se vratio u svoj manastir. 1781. u Rakovcu je proizveden u arhimandrita.

Na zasjedanju Sinoda godine 1786. popunjeno je više eparhija. Po Manojlu Grbiću, za episkopa gornjokarlovačkog bio je izabran Stevan Stratimirović, a za budimskog Genadije Dimović. Stratimirović je bio i potvrđen za ovu eparhiju, ali prije odlaska na dužnost molio je premještaj. Tako on dobiva budimsku eparhiju a Genadije Dimović potvrđen za epahiju gornjokarlovačku. Dimović je hirotonisan juna mjeseca 1786. poslije čega je odmah došao u eparhiju. Eparhijom je upravljao 10 godina. Umro je u Plaškom 1796. u 86. godini života.

Uživao je ljubav naroda i sveštenstva. Mnogo ga je poštivao i mitropolit Mojsije Putnik. Na čuvenom Blagoveštenskom saboru 1790. učestvovao je sa tri sveštena lica, sedam oficira i dva trgovca iz svoje eparhije. Sa njima «od strane plemstva» bio je i riječki posjednik Arsenije Šakabenta. Pošto nije ostvarena odluka da se u Temišvaru osnuje boloslovija, riješeno je da se bogoslovija osnuje u Sremskim Karlovcima. Eparhiji gornjokarlovačkoj određeno je da za izdržavanje bogoslovije godišnje daje 1.312 forinti.

Vladika Dimović, iako star, popravio je prilike u Eparhiji. Miješanje vojnih lica u crkveni život vratio je u okvire zakona. Jedan oficir koji je maltretirao sveštenika, na intervenciju vladike, kažnjen je sa 300 forinti.

Za vrijeme vladike Dimovića došlo je u eparhiju dosta sveštenika iz Bosne od kojih su mnogi jedva znali čitati. A bilo je i takvih koji su znali čitati ali ne i pisati. O ovom problemu pisao je on mitropolitu Putniku. Moralno stanje narodao ocrtao je u svojoj poslanici od maja 1794. Nastojao je da sjedište eparhije prebaci u Petrinju, ali nije uspio. Na Blagoveštenskom saboru predlaže da se sjedište eparhije premjesti u Karlovac ali nije podržan.

Umro je u dubokoj starosti. Mitropolit Stratimirović o njegovoj smrti zabilježio je u svom dnevniku: «Umre že sej revnitelnij episkop dne 20. decembra 1796, u šest sati po podne u Plaškom».

 

 

 

 

 


  Atanasije Ljubojević
(1688-1712)

Danilo Ljubotina
(1713- 1739)
Pavle Nenadović
(1744-1749)
Danilo Jakšić
(1751-1771)
Josif Stojanović
(1771-1774)
Petar Petrović
(1774-1784)
Jovan Jovanović
(1783-1786)
Stevan Blagorodni
ot Avakumović

(1798-1801)
Petar Jovanović
 Blagorodni ot Vidak

(1801-1806)

Mojsije Blagorodni
ot Mioković

(1807-1823)
Lukijan Mušicki
(1828-1837)
Evgenije Jovanović
(1839-1854)
Sergije Kaćanski
(1858-1859)
Petar Jovanović
(1859-1864)
Lukijan Nikolajević
(1865-1872)
Teofan Živković
(1874-1890)
Mihailo Grujić
(1891-1914)
Ilarion Zeremski
(1920-1931)
Maksimilijan Hajdin
(1932-1936)
Sava Trlajić
(1938-1941)
Nikanor Iličić
 (1947-1951)
Simeon Zloković
(1951-1990)
Nikanor Bogunović
(1991-1999)
Fotije Sladojević
(
2000-2004 )

Gerasim Popović
(2004 -  )

[novosti] [eparhija] [sv.sava gk] [episkop] [istorija] [manastir]
[
publikacije] [adresar] [riznica] [apel] [linkovi]

   
 

Ћирилица

Copyright © 2003 Gornjokarlovačka Eparhija.
Designed by SeRGio