Mojsije Blagorodni ot Mioković
(1807-1823)
 

Rođen je u selu Jozefovac kod Kikinde u Banatu 23. avgusta 1770. Zamonašen je u manastiru Rakovcu 1. jula 1785. U eparhiju je došao veoma mlad sa episkopom Genadijem Dimovićem još godine 1786. Vladika Avakumović rukopoložio ga je za jeromonaha i postavio za svog zamijenika, kada je odmah po ustoličenju otputovao u Beč. 1788. proizveden je za arhimandrita u manastiru Rakovcu u Sremu, ali ostaje zamijenik episkopa u Plaškom. Umro je 14. decembra 1823. godine i sahranjen u kripti katedrale u Plaškom. Što kao pridvodni monah, što kao administrator, što kao eparhijski arhijerej, Mioković je proveo u Eparhiji punih 30 godina.

Još prije izbora za episkopa Mioković je upoznao prilike u eparhiji. Kao episkop pravi plan da se od priloga sveštenstva i naroda kao i njegovom ličnom dotacijom otvori u Eparhiji nekoliko srpskih škola, «Iliričeska škola» vladike Vidaka bila je zatvorena. Vojne vlasti nastojale su da što više odvoje sveštenstvo od naroda. Zabranjivano im je da idu po slavama, da krštavaju po domovima, pa i osvećivanje domova.

Za vrijeme vladike Miokovića desili su se krupni politički događaji. Mirom u Šenbrunu 1809. ovi krajevi potpali su pod Napoleonovu vlast. Iste godine u novembru  Stratimirović se oprašta od ove Eparhije posebnom poslanicom. U poslanici mitropolit moli Boga da vladiku i njegovu pastvu «odeljenu od nas», sačuva u pravoslavlju. Nova komanda dostavlja vladiki Miokoviću uputstvo da i dalje samostalno upravlja eparhijom po postojećim propisima. Godine 1810. maršal Marmont obilazi sve vojne komande na području eparhije.  U svom izvještaju primjećuje da na ovom području nema škola  i da sveštenstvo oskudno živi. Iste godine vladika Mioković predlaže generalu da se reorganizuju parohije. U isto vrijeme moli da se u eparhiji otvori 10 «Iliričeskih osnovnih škola», a da se  u Karlovcu i u sjedištu svake ilirsje provincije osnuje po jedan «filozofsko-bogoslovskib seminar». Direktore seminara predlagao bi episkop a potvrđivala ih je vlada. Ovakva nastojanja vladike Miokovića dala su dobre rezultate. U jesen 1810. u Plaškom je otvorena bogoslovska škola koja je dala više dobrih sveštenika.

Francuska uprava ostala je do godine 1812. Nažalost nije u cjelini sačuvana vladičina korespodencija sa francuskim vlastima. U političkim promjenama vladika Mioković dobro se snalazio i bio od velike pomoći narodu u nesigurnim vremenima i gladnim godinama. Pod starost je obolio, pa se to odrazilo na prilike u Eparhiji. Poveo je računa i o obdarenom gomirskom monahu Josifu Rajačiću. Izgleda da ga je spremao za svoga nasljednika, pa ga je još mlada proizveo u arhimandrita.

Episkop Mioković umro je 14. decembra 1823. i sahranjen u kripti katedrale u Plaškom.

 


 

 


 

 Atanasije Ljubojević
(1688-1712)

Danilo Ljubotina
(1713- 1739)
Pavle Nenadović
(1744-1749)
Danilo Jakšić
(1751-1771)
Josif Stojanović
(1771-1774)
Petar Petrović
(1774-1784)
Jovan Jovanović
(1783-1786)
Genadije Dimović
(1786-1796)
Stevan Blagorodni
ot Avakumović

(1798-1801)
Petar Jovanović
 Blagorodni ot Vidak

(1801-1806)

Lukijan Mušicki
(1828-1837)
Evgenije Jovanović
(1839-1854)
Sergije Kaćanski
(1858-1859)
Petar Jovanović
(1859-1864)
Lukijan Nikolajević
(1865-1872)
Teofan Živković
(1874-1890)
Mihailo Grujić
(1891-1914)
Ilarion Zeremski
(1920-1931)
Maksimilijan Hajdin
(1932-1936)
Sava Trlajić
(1938-1941)
Nikanor Iličić
 (1947-1951)
Simeon Zloković
(1951-1990)
Nikanor Bogunović
(1991-1999)
Fotije Sladojević
(
2000-2004 )

Gerasim Popović
(2004 -  )

[novosti] [eparhija] [sv.sava gk] [episkop] [istorija] [manastir]
[
publikacije] [adresar] [riznica] [apel] [linkovi]

   
 

Ћирилица

Copyright © 2003 Gornjokarlovačka Eparhija.
Designed by SeRGio